Als er één ding is dat de overgang mij heeft geleerd, dan is het wel dit: je kunt niet blijven zorgen voor iedereen behalve voor jezelf.
Jarenlang zijn veel vrouwen gewend om alles draaiende te houden. Werk, gezin, partner, vrienden, ouders, afspraken, boodschappen en alles wat daar tussendoor komt. We plannen, regelen, organiseren en gaan vaak gewoon door, ook als we eigenlijk moe zijn.
Totdat ons lichaam op de rem trapt.
Voor mij was de overgang een duidelijke wake-upcall. Mijn energie werd minder vanzelfsprekend, ik sliep slechter en mijn lichaam gaf signalen af die ik niet langer kon negeren. Waar ik vroeger overal doorheen kon gaan, merkte ik ineens dat mijn lichaam andere behoeften had.
En eerlijk gezegd vond ik dat best lastig.
Want goed voor jezelf zorgen klinkt eenvoudig, maar veel vrouwen vinden het verrassend moeilijk. We voelen ons schuldig als we rust nemen. We zetten onszelf onderaan de prioriteitenlijst. En vaak denken we dat zelfzorg iets is wat je doet als je tijd over hebt.
De overgang leert je dat het precies andersom werkt.
Juist in deze levensfase wordt goed voor jezelf zorgen een noodzaak. Niet omdat je zwakker wordt, maar omdat je lichaam hard werkt om zich aan te passen aan veranderende hormonen.
Als ervaringsdeskundige, hormoonexpert en overgangscoach zie ik dagelijks hoe belangrijk het is om naar die signalen te luisteren. Vermoeidheid, opvliegers, stemmingswisselingen, slaapproblemen en brainfog zijn vaak geen tekenen dat je tekortschiet. Het zijn signalen dat je lichaam ondersteuning nodig heeft.
Goed voor jezelf zorgen hoeft daarbij niet ingewikkeld te zijn.
Het begint vaak met kleine dingen. Voldoende slaap. Gezonde voeding. Regelmatig bewegen. Tijd nemen om te ontspannen. Grenzen aangeven. Vaker "nee" zeggen tegen dingen die energie kosten en vaker "ja" zeggen tegen dingen die energie geven.
Misschien betekent het dat je een wandeling maakt in plaats van nog een taak van je to-do-lijst af te vinken. Misschien betekent het dat je eerder naar bed gaat. Of dat je eindelijk die afspraak maakt om hulp of begeleiding te zoeken.
Wat ik zelf heb geleerd, is dat zelfzorg niets met egoïsme te maken heeft. Sterker nog, wanneer jij beter voor jezelf zorgt, heb je uiteindelijk meer energie voor de mensen om je heen.
De overgang vraagt niet om perfectie. Het vraagt om aandacht.
Aandacht voor wat je voelt. Voor wat je nodig hebt. En voor wat jouw lichaam je probeert te vertellen.
Misschien is dat wel één van de mooiste lessen van deze levensfase. Dat je mag stoppen met altijd maar doorgaan. Dat je jezelf niet steeds hoeft weg te cijferen. En dat goed voor jezelf zorgen geen beloning is die je eerst moet verdienen.
Het is een investering in jezelf.
Want hoe beter je voor jezelf zorgt tijdens de overgang, hoe sterker, energieker en veerkrachtiger je deze nieuwe levensfase kunt ervaren.
En geloof me: jij bent die aandacht meer dan waard!