Ik geef het eerlijk toe: ik ben weleens bang geweest om ouder te worden.
Niet zozeer voor het getal op mijn verjaardagstaart, maar voor alles wat daarbij leek te horen. De eerste rimpels. Een lichaam dat verandert. De overgang. Het idee dat ik misschien minder aantrekkelijk, minder energiek of minder zichtbaar zou worden.
We leven in een wereld waarin je als vrouw voortdurend beelden ziet van jeugd, perfectie en eeuwige schoonheid. Alsof ouder worden iets is dat je koste wat kost moet voorkomen. Geen wonder dat veel vrouwen met gemengde gevoelens naar de overgang en het ouder worden kijken.
Ik herken dat gevoel. Toen ik merkte dat mijn hormonen begonnen te veranderen, ik zomaar aankwam in gewicht en de eerste opvliegers zich aandienden, dacht ik niet direct: "Wat een prachtige nieuwe levensfase." Integendeel.
Toch heeft de overgang mij ook iets waardevols geleerd.
Als overgangscoach zie ik dagelijks vrouwen worstelen met dezelfde vragen. Ben ik nog wel mezelf? Is dit het begin van het ouder worden? Wat raak ik kwijt?
Maar misschien is de belangrijkste vraag wel: wat krijg ik ervoor terug?
Want naast de lichamelijke veranderingen ontstaat er vaak iets anders. Meer zelfkennis. Meer rust. Meer lef om grenzen te stellen. Minder behoefte om anderen tevreden te houden. Meer aandacht voor wat je zelf nodig hebt.
Ik merk dat ik tegenwoordig veel minder bezig ben met wat anderen van mij vinden. Dat is misschien wel één van de mooiste cadeaus van ouder worden. De wijsheid om te weten wat echt belangrijk is.
Natuurlijk vind ik het niet geweldig dat mijn huid verandert of dat mijn lichaam soms andere plannen heeft dan ik. Maar ik probeer ook te kijken naar alles wat de jaren mij hebben gebracht. Ervaring. Veerkracht. Zelfvertrouwen. En een dieper begrip van wie ik ben en waar ik voor sta.
Bang zijn om ouder te worden is menselijk. Veel vrouwen voelen dat. Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik ontdek dat ouder worden niet alleen iets wegneemt. Het voegt ook zeker iets toe.
Misschien is ouder worden niet het verlies van je jeugd, maar het vinden van een nieuwe versie van jezelf.
Een versie die zachter is voor zichzelf. Wijzer. Sterker. En misschien zelfs mooier, omdat ze zichzelf niet langer hoeft te bewijzen.
Dus ben ik nog weleens bang om ouder te worden? Soms.
Maar steeds vaker ben ik vooral dankbaar dat ik de kans krijg om het te worden.
Hartelijke groeten,
Karin Witte